ZONDAG Of kunstlievend Pictura dit jaar met een expo van noordelijke kunstenaars door de ondergrens zakt? Wie zal het zeggen? Ik begrijp het advies van de Kustraad (2025 – 2028) die concludeert: “Omdat zowel het criterium artistieke en/of inhoudelijke kwaliteit als het criterium bedrijfsmatige gezondheid als matig (5) is beoordeeld, komt Pictura niet in aanmerking voor subsidie van de gemeente noch van de provincie Groningen.” Drie werken bekoren me, waaronder de geschilderde betonnen kolos van Wessel Kamps, de rest doet me heel weinig en van enkele vraag ik me af hoe ze de selectie zijn doorgekomen. Ga kijken en oordeel zelf.
MAANDAG Ter voorbereiding op de wandelvierdaagse in augustus loop ik stadsstukjes die ik voorheen fietste. De Runkeeper-app informeert over tijden en afstanden. Een miniem gevoeligheidje in de rechterknie moet ik zelf monitoren. Onderweg brute, stalen kunst, met, verbeeld ik me, een zachte uitdrukking. Verste wandeldoel: Eelderwolde. Ons filmclubje is unaniem in het oordeel over de film ‘Hamnet’: een bijzondere film.
DINSDAG In Zwolle, de noordrand van de bible-belt, veranderde een kerk in boekenzaak met horeca als water in wijn. Deze kerk gaat het wel redden. Van Johannes de Heer naar Herman Koch en softe reliporno. Niet zoals in Groningen de tweedehandsjes gesorteerd en alfabetisch gerangschikt, maar alles in plastic bakken gepleurd. Een schitterend gebrandschilderd raam en een smakelijke lunch met twee ouwe kamerad(inn)en vergoeden veel. Deze keer heeft ieder aan 1,5 minuut genoeg voor een exposé over de ouderdomskwalen.
WOENSDAG Verwondering en verbazing deze week. In onze minibieb tref ik interessante vondsten aan. ‘De 100 mooiste Groningse gedichten’, bijvoorbeeld, ‘De gedichten van de Schoolmeester.’ Iemand ruimt zijn hoekje poëzie op. De bijzonderste vondst: ‘Drenthe, middelpunt der aarde’ dat ik samen met Willem Koopmans, Gezienus Omvlee en Peter Bekker maakte! De cirkel is rond.
DONDERDAG In het schip De Verwondering hier om de hoek zien we het toneelstuk ‘Doek’ van Maria Goos, gespeeld door Bas de Bruijn en Saskia Broertjes. Werkelijk prachtig. In de buik van het schip zien we subliem gespeeld de eeuwige relatiegroef van aantrekken en afstoten, jaloezie, drank, overspel, vernedering, verlangen, vluchtgedrag & liefde. En ik spreek een theaterminnende neef!
VRIJDAG De Ploeg presenteert de jaarlijks aan vrienden uitgereikte Ploegprent (deze keer van Dik Breunis) en een nieuw Ploeglid: Roelof Hoving. Allebei aanwinsten. Hoving is er met sculpturen van hout, koper en messing en enkele olieverven (zie foto). Locatie: Mozaiek Zuidlaren.
ZATERDAG We gaan in mei Noord-Italiaanse steden te bezoeken. Ik stof ‘Buongiorno, Italiaans voor volwassenen, een communicatieve methode’ af, abonneer me op DuoLingo en kijk ‘Suburra’ op Netflex Bologna (niet geschikt voor orgies en maffiose executies hatenden, maar wel voor studenten die woorden leren als ‘stronzo, idiota, puttaniere, abbattere, vaffanculo), Ravenna, Parma, Ferrara, Padova, Trviso, Conegliano, Vicenza, Verona en Monaco: preparati, arriviamo.
Dacht je dat er één van de vroegere slagers in mijn geboortedorp Kollum zo gek was om zijn bedrijfsnaam Slagerij De Vries, Slagerij Zeldenrust of Slagerij De Jong te veranderen in ‘Percussiegroep Van Jetje’? Hell nee. Hoe creatief is het niet dat een Eindhovense op uitsluitend slagwerkinstrumenten (nou ja met één elektrische piano erbij) spelende popgroep de naam 
DINSDAG Soms verwacht je van een in de pers aangeprezen boek meer dan de schrijver kan geven. Adriaan van Dis’ nieuwste verandert van ronde, kleurige goudvis in platte, grijze rog. Arme Dis koketteert pedant met eeuwig tweede zijn. Televisieredactieassistent laat ‘m levenslang bungelen. Tuttig, behaagziek, over the top hunkerend naar artisticiteit. Hospicepassages aan het eind maken iets goed.
DONDERDAG In of per se liefhebber van hamburgers ben ik niet echt. Restaurant Wereldburger (Akerkhof) met oud-leraar Waninge doet iets verrekte goed en wint een tweede, landelijke prijs met een nieuwe smaak. We proeven blokjes rode biet en kruidnagel. Erg lekker. Ook de frieten neigen naar perfectie en de koolsla, hier ‘coleslaw’ genoemd, is zoetiglekker.
VRIJDAG De voorbereiding voor wandel4daagse begin augustus loopt goed. Ik doe al een keer 10,5 kms in 2 uur. Ben ik tevreden over. Ik varieer in schoeisel. Vijf paar willen graag mee.
ZATERDAGMIDDAG Meer familienieuws: Almere. Emilia begint een bedrijf: https://tasteofemilia.nl/. Ze doet in catering van hapjesplanken. Op locatie. Minimaal 20 personen. Ideaal voor feesten en begrafenissen. De hapjes zijn zo lekker dat een enkeling, unstopable, ook aan het plankje gaat knagen. Man Elger start een bedrijfsadviestoko met hulp van AI.
ZATERDAGAVOND Een na jongste broer, pensionado, krachtpatser, fietser, hardloper gaat ‘ns meedoen aan vijftig kms hardlopen. Wat extra trainen, een bijna dagelijks loopschema incl. powerhonkdingetjes, geen angst voor winterse temperaturen, letten op dieet, gesteund door poffertbeelden op het netvlies, brengen hem naar de finish. VIJFTIG kms, gemiddeld sneller dan 12/u, geen tussentijdse stops of wandelrustjes, 6e van Nederland!! Broer, ik ben trots op je als een aap met zes lullen.
MAANDAGmiddag Met twee gebiedsmanagers binnenstad bespreken we of er maatregelen tegen graffiti nodig zijn in het A-Kwartier. De gemeente, via Wethouder Wijnja, vindt het niet urgent genoeg voor wat wij de Nijmegen-aanpak noemen. Een gespecialiseerde task-force die graffiti integraal en structureel aanpakt.
Over burgerparticipatie gesproken. Groningen is met dit plan de meest ambitieuze gemeente in Nederland.
Dit jaar wordt ons lustrumjaar in Stad. Mijn startersdoel in 2021, de stad en de mensen leren kennen, is gelukt. Waar houdt een vitale zeventiger zich zoal mee bezig? Mijn favo activiteiten zijn: fietsen, zingen, lezen/schrijven, me bemoeien met de wijk, Nederlandse les geven aan buitenlanders, Gronings studeren, films kijken, luieren/hangen en wat plezier maken.
Met een erg leuk bestuur ben ik actief in het A-kwartier. Tijdrovend maar energie opleverend. We beginnen 2026 goed, mijn agenda voor januari dicteert mildelijk:
Buiten dit wijkwerk: ik meld me aan voor een nieuw Grootkoorproject uitmondend in een benefietconcert voor de Zonnebloem op 15 april, en bereid me voor op het Friese megakoorproject Lûd met een concert op 30 mei, ik start als greenkeeper bij buurman Blockhouse, ik wil meedenken en -praten over het kunstbeleid van het Groninger Museum en vraag de 
maar niemand die het ziet’, van Mohamed El Bachiri en David van Reybrouck ‘De Odyssee van Mohamed’ en van Elif Shafak ‘Er stromen rivieren in de lucht’.
Mijn drie studenten (uit Slovenië, Turkije en Qatar) begeleiden op hun leerroute Nederlands.
vlaggen bij Marum, tien meter naast een herinneringsmonument voor vijf gefusilleerden die voor volk, vlag en vaderland streden. Gek dat Westerkwartierburgemeester Ard van der Tuuk, die ik vorig jaar bij de nieuwjaarsborrel van CdK Paas nog vroeg of hij het VBF wilde steunen, nog steeds zijn oren naar de boeren laat hangen.
kritische artikelen in de regionale pers (D.v.h.N. van 6 december 2025) verschijnen over het beleid van het GM. De doorgaans ingetogen maar altijd goed ingevoerde auteurs Van Ruiten en Brouwer melden dat het GM de weg kwijt en te elitair zou zijn en te weinig aandacht zou richten op de regio. In chocoladen 
kapitalen wordt op 10 december gesuggereerd dat de RvT zou (hebben) zitten slapen. En ach, we weten allemaal dat benoemingen van leden van de RvT vaak verkapte politieke vriendendiensten zijn die met kennis van beeldende kunst vaak weinig te maken hebben. De nieuwe, inmiddels alweer met vijftig procent ingekorte museumdirectie, heeft na Blühms exit bij uitstek de kans om de luiken open te gooien, een frisse wind te laten waaien en een nieuwe richting in te slaan. Maar ze laat dat na. Dedain voor de eigen regio lijkt een noordelijk stramien: geen Toyistencentrum in Emmen. Geen Helmantelzaal in het Groninger Museum. Geen aandacht voor de huidige Ploeg in het GM.
ZATERDAG In de Oosterpoort zingen we mee met operadiva Broekhuizen. Een grote vijftigjarige vlot gebekte mevrouw met Rotterdamse tongval verpakt in een strak zittende vuurrode glitterjurk praat schertsend over de overgang, orgastische zangervaringen en zichzelf waarbij de woorden ingesnoerde rollade worden gebruik, wow wat een zelfspot. Daar zou Groningen meer van moeten hebben. Het NNO speelt voortreffelijk. We horen/zingen Mozart, Tsjaikovski, Mendelssohn, George Michael en meer.
ZONDAG Het Luthers Bach Ensemble speelt in Smilde, Sneek, Appingedam en Groningen, starring sopraan Sara Jäggi. Bach, Vivaldi, Corelli en Poulenc. De opening is met twaalf deeltjes uit Vivaldi’s ‘Gloria’. Solisten Jäggi, Kemler, Santini, Van Laar gloriëren, aangevoerd door piloot Bronda. 350 brave bezoekers liggen aan hun voeten. Volle bak. Het concert sluit met Bach. Ach, we weten inmiddels wel waarom.
MAANDAG Na drie dagen WinterWelVaart voelt onze wijk als uitgewoond maar voldaan. 50 kunstenaars, 18 schepen, stalletjes, toiletwagens, verkeersregelaars, muziekpodia en 50K bezoekers. Voor de tweede keer vervlochten met WinterGoud dat een maand lang de Grote Markt e.o. bezet. Bij de A-brug kun je over de koppen lopen. De A-kerk is ramvol met in witte kleden gehulde gospelzangers. Het A-theater heeft in drie dagen zeven bandjes voor de deur. Kenners herkennen Morrisson, Springsteen en Bowie. Op de Grote Markt wordt snert in papieren doosjes verkocht voor € 8,-. Reguliere marktkooplui trekken een uur extra uit voor de retourtocht het centrum uit. Met meewandelende vrienden bespreken we Berlijn- en Maagdenburgrisrico’s.
DINSDAG Na wat lichamelijk ongemak dit jaar pak ik na enkele maanden rust mijn Sensa atb en fiets een stukje Noordoost. Vijf kwartieren fijne vrieskou, een laagstaande scherpe zon, glinsterende, soms gladde, rustige paden, pijnlijke (boven)benen, knerpende longen, steenkoude vingertoppen, tranende ogen, beslagen bril, lopende neus, vijf kilo nieuw buikvet, onwennig bochtenwerk. Ben niet ontevreden. Dit jaar kom ik op 6.200 fietskilometers, iets minder dan de 8.300 in 2024. Per dag toch nog 17. Mijn lijf wordt er niet soepeler op. Binnenkort trakteer ik me op een serie sportmassages. Bij mijn vaste fysio van Sportief90 of wordt het de Chinese Witte Lelie?
Als amateur zingen in de beste en grootste zalen van het land, is een heerlijke ervaring voor iemand die op de middelbare school als enige in zijn klas een onvoldoende voor muziek scoorde. Die kans biedt Grootkoor¹ Groningen mij. En daar staan we weer in de ramvolle Martinikerk, zeven maanden na het 
ASSEN, de Nieuwe Kolk. Als de gordijnen opengaan zien we enkele open rijen in de zaal, reden voor een extra inspanning. Pianist Andy Booth, sopraan Donij van Doorn, dirigent Etty van der Mei en het koor doen hun best. Erna en ik fotograferen elkaar met de solisten.
koppig koor dat staat te popelen als boeren die een selfie met Femke Wiersma verlangen. Het orgel wijst de piano zijn plaats, Mans improviseert er op los en pianist Booth mist geen noot. Als ik onze sopraan Donij hoor blijf ik me afvragen of geluidsversterking voor deze solist niet een belediging is voor de akoestiek van Martini. De echo’s van dirigent Etty (die, jammer, jammer, in de klassieke val loopt van een goed bedoelende leraar die de hoofdrol voor zichzelf opeist in het leerlingentoneelstuk in plaats van vier pupillen de kans te geven te shinen) vanaf de kraak achter in de kerk bij ‘Echo Carrol: geen versterking nodig’. De tenoren excelleren deze keer: fier, welluidend, strak in het pak, robuust, zelfbewust, goed geknipt, vaak leidend en spatzuiver. Wat een heerlijke zangpartij. En dan moet de afterparty met camparibar bij Werkman nog beginnen. O my god!
AMSTERDAM Onderzoeken tonen aan dat samen zingen gelukkig maakt. Zou zo maar kunnen. Het publiek in 020 bestaat uit cliënten van zorginstellingen en hun begeleiders. Dirigent Nan gaat met een microfoon de zaal in en vraagt bezoekers mee te zingen met een Jordanese kraker. Het gaat er ontspannen aan toe. Het publiek en de sponsoren genieten. Een kleine twee uur lang een opperste vorm van plezier en energie, h e e r l i j k.
ZONDAG Het boek ‘Groen Erfgoed in de stad’ biedt historische en hedendaagse schetsen van stadstuinen en stadsparken, daktuinen, binnentuinen, schooltuinen, volkstuinen, wandelparken, kerkhoven; kortom, allemaal groen erfgoed. Als je accepteert dat oude bomen ‘ecologische monumenten’ zijn ga je anders aankijken tegen bomenkap in de stad. In alle grote steden zijn landschapsarchitecten (geweest) die zich hebben ingespannen voor vergroenen van de steden. Ook Groningen komt aan bod met Tuinwijck, het Stadspark en het plantsoen. Tuinen versterken de biodiversiteit en dragen bij aan verduurzaming. Sociale bijvangst: tuinen versterken menselijke verbindingen, stimuleren ontmoetingen en zijn een wapen tegen vereenzaming. En gemeenschappelijke tuinen, waarbij delen het toverwoord is, versterken het gevoel dat solidariteit en gemeenschapszin boven individualistisch solisme gaan.
MAANDAG Hofjes en gemeenschappelijke binnen(stads)tuinen hebben mijn belangstelling. Het huizencomplex(je) waar wij wonen telt zes huizen aan Reitemakersrijge en zeven aan Schuitemakersstraat met ertussenin een gemeenschappelijke tuin die aan weerszijden met een hek wordt afgesloten. Dat hek veroorzaakt het effect van een gated community. Dat zou anders moeten kunnen.
DINSDAG Annuska ’t Hart maakt (o.a.) schilderijen en bronzen beelden van Friese paarden. Na onze ervaring in Sleen met Friezin Foekje (en dochter Neeltsje) zitten deze dieren nog in mijn hoofd en hart. Ik 
DONDERDAG In ‘Groningen architectuur Stad’, de 100 beste gebouwen staat (bijgewerkt t/m 2025) ook een hoofdstukje openbaar groen en parken. De kaarten aan de binnenzijde voor- en achterflap maken het boek ook een ideale wandelgids. Een en al stijliconen, van Rokade tot Helperbad, van Wall House tot Euroborg, van Rode en Blauwe Dorp tot Pythagorascomplex. En dan staat het clubgebouw van RV De Hunze, Glaudé en het voormalige Badhuis er nog niet eens in.
