Expositie Ciclotrama van Landini in de A-kerk

Hersenen, bladnerven, fijnmazige bloedvatsystemen, uitgeplozen kabeltouw: zeg ’t maar. De expositie Ciclotrama van Janaina Mello Landini in de Akerk daagt je uit tot het stellen van vragen en boeit tot de laatste draad. Wat zien we hier?  In het koor hangt Floating,  een enorm groot crèmekleurig doek, wat van het witte af, met naar beneden bungelende uitlopers, knotten, kwasten. Aan de muren ontwaren we uitgeplozen touw, soms spannend van kleur verschietend. Textiel in veelvormige presentaties.

De expositieopening is goed bezocht. Braziliaanse drums, lekkere drankjes, zelfs cocktails, warme vishapjes en toespraken van Patty Wageman, de kunstenares en een Braziliaanse ambassademedewerker in driedelig lichtblauw pak. Bij de toespraken wordt duidelijk waarom Nederland de English Proficiency Index wel aanvoert maar de mannenmoderankings niet.

Ik spreek een al wat oudere witte man die reminiscerend en wat weemoedig praat over de tijd dat hij in zijn plattelandsjeugd de ene dag op een boerderij pakjestouw uitploos en de andere dag de in de war zittende dikke haarvlecht van een iets ouder dorpsmeisje dat met de rug naar hem toegekeerd voor hem poseerde. Zo mooi de draden of haren op een canvas plaatsen zodat het op een van kleur verlopend brein of bladnerven gaat lijken zoals Landini in de Akerk doet, kon hij niet.

Twee weken verbleef Landini in Groningen. Twee Braziliaanse assistenten en een keur aan A-kerkvrijwilligers en Minervastudenten stonden haar bij. En precies dat, samen met een groep gelijkgestemden een imposant kunstwerk maken dat de rauwe dagelijksheid verre overstijgt, is Landini’s kracht. En die van Groninger Kerken, die het op basis van selectie op afstand, via de algoritmen van Instagram, aandurfde de kunstenares te contracteren.

De kerkruimte lijkt voor dit soort megakunst te zijn gemaakt. In plaats van gortdroge, zouteloze, devote bijeenkomsten over verzonnen goden, ondergaat de kerkruimte een hippe, bijna sexy upgrade tot een expositieruimte voor uitdagende wereldse kunst. Nog, voor € 4,50, te zien tot 23 juni ’24.