JOURNAAL week 3 (2026)

MAANDAGmiddag Met twee gebiedsmanagers binnenstad bespreken we of er maatregelen tegen graffiti nodig zijn in het A-Kwartier. De gemeente, via Wethouder Wijnja, vindt het niet urgent genoeg voor wat wij de Nijmegen-aanpak noemen. Een gespecialiseerde task-force die graffiti integraal en structureel aanpakt.

MAANDAGavond Bij Forma Aktua wordt de ‘kopperprent’ uitgereikt aan vrienden van. Het fenomeen ‘kopperprent’ is een uit de middeleeuwen daterend gebruik dat beeldend kunstenaars koppelt aan een meesterdrukker. Dit jaar gemaakt door Ton Meijer en gedrukt door Aldrik Salverda.

DINSDAG Ik bezoek een raadsvergadering waar het Bomenplan wordt besproken. Het plan bestrijkt de komende 50 jaar. Alle aanwezige politieke partijen zijn positief. Ik zie leden van de Stadspartij, GroenLinks, Partij vd Dieren, PvdA, CDA, Partij vh Noorden, CU, VVD, D66. Wethouder Wijnja beantwoordt met gemak en enthousiasme de vragen. Kern van het ambitieuze plan is een boomkroonbedekking van 30% in 2075. Vanaf het begin (2024) hebben we, in een collectief van 130 organisaties, met onze buurtvereniging mee ingesproken. Over burgerparticipatie gesproken. Groningen is met dit plan de meest ambitieuze gemeente in Nederland.

WOENSDAG De wandelvierdaagse Groningen is in de eerste week van augustus. Ik denk dat ‘t goed is mijn fietserspoten te laten wennen aan de relaxte maar langdurige en monotone wandelbeweging en laat binnen de stad de Gazelle staan en wandel naar Forum, apotheek, tandarts, Lidl en doe zelfs ’s avonds een Diepenringrondje. Behalve Mente en Margreet doet nu ook Ted mee. Alle drie ervaren wandelaars. Ted lacht om snikhete Nijmeegse wandelvierdaagsen en M en M lopen met gemak op een zondagnamiddag langs de randen van Ameland. Dat het Groningse evenement duur is, we zitten op meer dan € 1,- per kilometer, is evident.

DONDERDAG De prachtdocumentaire ‘Mr Nobody against Putin’ katapulteert me naar 1998 naar een studiereis naar Ufa, Bashkortostan (of Basjkirië), 360 km westelijker dan Karabash waar de film zich ontrolt. Zelfde scholen, zelfde koppen, flats, natuur, industrie. Een jonge idealistische leraar schopt het tot videograaf en legt het schoolleven vast. In zijn kantoortje ontmoet hij leerlingen die vrienden worden. Als Poetin verordonneert dat scholen de patriottische geluiden vast moeten leggen doet onze hoofdpersoon, Pavel Talankin, dat. Later besluit hij het land te ontvluchten met medeneming van filmmateriaal.

school in Bashkortostan 1998

VRIJDAG Ik ben door de bocht en laat me vaccineren tegen gordelroos. Wat me over de streep trekt: een bericht over iemand die suïcidale trekken krijgt na een aanval van gordelroos in het gezicht. Mijn bezwaar dat ik meewerk aan de onbereikbaarheid van de zorg leg ik onze huisarts voor. Ik vraag ‘m rond te kijken of in zijn praktijk iemand is aan wie ik de vaccinatie kan schenken.