Journaal WEEK 25 (2026)

BOLSHUIZEN Wandelend vanuit Ezinge passeer je uitgestrekte landerijen, een omgekeerde vlag bij Oostum van een boer die, opgestookt door de BBB, vindt dat er nog meer subsidie naar de landbouw moet en gehuchtjes. Ingeklemd tussen Schifpot en Brillerij ligt Bolshuizen aan het Aduarderdiep met twee boerderijen. In Appgroepjes kent slechts één gast (fietser natuurlijk) Bolshuizen.

UIT DE KAST Atelier Forma Aktua organiseert een laagdrempelige expositie van 8 juli t/m 16 augustus, Zomersalon genaamd. Okee, denk ik, daar doe ik graag een keer aan mee. Ik zoek vijf schilderijtjes bij elkaar, geef ze een bijpassende naam en bedenk een vraagprijs. Klinkt gemakkelijker dan het is. De namen zijn: ‘Figelaaiern’, ‘Vrouw I’, ‘Stuudzje’, ‘100 intermezzi’ en ‘Allegro ma non troppo’. Die laatste naam ‘snel, maar ook weer niet te’ dekt ook mijn gehele inzending. De prijzen: € 99,- € 1.000,- € 66,- en nog twee keer € 99,-. Waarom die uitschieter naar 1K? Het gaat om een verkoopexpo en de afko NTK bij ‘Vrouw I’ werd niet geaccepteerd. Ook mijn voorstel om de bedragen in drie maandelijkse bedragen af te laten rekenen is onmogelijk. Ik realiseer me goed dat meedoen een vorm van ‘uit de kast komen is’. Mijn obsessief-compulsieve geometrische fase herkende ik na een toevallige kennismaking met Gerhard Richter die meer dan een decennium aaneen blokjes schilderde.

UROLOGIE Dat alle mannen mèt maar niet alle áán prostaatkanker doodgaan is een geruststellend idee. Een verhoogde psa kan wijzen op een vergrote prostaat, een ontsteking of een kankervorm. Mijn behandelend specialist, nou ja, een ANIOS, een basisarts met een passie voor oudemannenkwalen denk ik, glimlacht wat als ze merkt dat ik mijn huiswerk gemaakt heb. Ik lijd aan een milde vergroting en ze wil me weer zien over een half jaar. Hmmm. Vrouw I houdt me tegen als ik hier de echofoto wil posten. Ik vergeet ANIOS te vragen of ze de, voor mij nog onvindbare, passage over prostaat melken kent in een boek van Maarten ’t Hart.

‘GEVERFDE VOGEL’ VAN KOSINSKI Even weer een boek uit de oude doos lezen, denk ik, en ik kom bij ‘Geverfde vogel’ van Jerzy K. uit dat ik als twintigjarige voor ’t eerst las. Het was een spraakmakend en destijds controversieel boek en werd in 1966 met een lovende pers ontvangen en telde al snel 15 drukken. Sodomie, massaverkrachtingen, horror, racisme, rabiaat antisemitisme, hekserij. De zwartharige jonge hoofdpersoon krijgt een zware jeugd in de door animalistische duivels en demonen beheerste Poolse wouden eind 30 begin 40 vorige eeuw. Een bijzonder boeiend boek. Dat de Poolse plattelandbewoners het werk minder waardeerden laat zich raden.

MRI-SCAN KNIE Je bent 70 en je knie is wat gevoelig, nog lang geen schurende krgggg-geluiden, gewoon wat, eeh, gevoelig. Paracetamolletje, ibuprofinnetje, moderne bamboe knee brace (zeg nooit steunkous) en klaar. Je wens mee te doen aan wandel4daagse leidt je naar het wittejassenwoud. Het alledaagse begrip slijtage wordt na de MRI-scan in je dossier in extenso & onheilspellend verwoord: Graad 4 chondropathie (= tot op het bot versleten kraakbeen), degeneratie (= slijtage) meniscus en Bakerse cyste (= zwelling met vocht). En dan nog wat doorgemaakte partiële ruptuur (= scheurtje) voorste kruisband. Maar niks over de wandel4daagse.

MOOI BEELD Op het superuitgestrekte terrein van de Lentis-kliniek in Zuidlaren kom je een keur aan beeldende kunst tegen. Ik zie een beeld, ‘Madelief’ van Marion Piersma, een zonnende vrouw die bijna uitbehandeld is: tot op de laatste vezel uitgerust en hersteld, maar nog niet zo dat ze de kijker aan durft te kijken.