Winterfietselfstedentocht III

Buienradar volg ik intensiever dan Oekraïnenieuws of Volt dat (primeur!) een vrouw heeft betrapt op grensoverschrijdend gedrag. Wat Gündoğan gedaan of gezegd zal hebben prikkelt mijn nieuwsgierigheid als tassenwinkels oudere vrouwen. Of heeft Volt gewoon last van het in Den Haag enig zichtbare, overassertieve Tweede-Kamerlid dat zich aan ‘s fractieleiders bleekheid ontworstelt en zich ondubbelzinnig uitspreekt?

Maar of Buienradar bestuderen zin heeft? Op 13 maart, in de echte tocht, hebben we ook geen keus. Dan maar op zondagmorgen het eerste stuk voor de wind rijden en onderweg elkaar praatjes verkopen. Met als ongewenst bij-effect: tegenwind aan het eind. Uitgewoond, kapot, gesloopt en dat al na 106 kms. Grijpskerk, hometown Kollum, Anjum, Lauwersoog, Houwerzijl glijden voorbij als cocaïnecontainers langs de Rotterdamse douane. Duizenden ganzen kijken ons als omgekeerde wappies glazig aan: even online een petitie invullen, okee, maar meedoen in de Black-Lives-demonstratie gaat veel te ver. De vogels herkennen mijn einde-der-tijden-gevoel net voordat ze door een zeearend worden verschalkt. Ik word slechts tijdelijk opgegeten.

Op de terugweg heeft hongerklop mij in de tang. Mijn lijf stelt me voor raadselen. Wat gebeurt er? Ik word gemangeld. Uitgeknepen. Verpulverd. Benen, fietsers zeggen poten, als losse flodders. Longen lekke ballonnen. El Obrero’s reepje helpt niet. Welk gevoel beheerst dan de zesenzestigjarige? Twijfel natuurlijk, wantrouwen vermorzelt vertrouwen. Het lijf zwabbert en dweilt. Verdomme. Onbegrip. En onmiddellijk daarna als in het rouwproces na de dood van een kennis die tegen beter weten in waarde blijft hechten aan facebook- of groepsappfelicitaties: schrik, rouw, berusting en aanvaarding. Behalve voor de overledene gaat het leven wel door, hè. Mentaal herstel volgt vlot met een tactische aanpassing: rustiger starten, vasthouden aan wedstrijdplan.

Duurt een marathon voor geoefende goedwillende amateurlopers een uurtje of drie, vier, deze fietstocht is maar liefst een drievoudige Ausdauertest. Eerder pauzes inlassen dan maar, langer rusten. Uitrijden is belangrijker dan een hijgerige tijd neerzetten. Volgende week met 25 kms erbij naar 125. Door de week een herstelrondje van 50. Wy sille sjen.