8 minuten en 46 seconden

Organist Wietse Meinardi speelt in Emmen Bach, Händel, Kee, Meinardi en Polak. Ik klok en droom na 8.46 minuten wat weg en kijk naar het kerkplafond. Vorige week was hier een partijtje van de gemeente met lintjeskrijgers. Deze kerk heeft zich aan de tijd aangepast en verhuurt zich aan verschoppelingen als musici, CDA-partijtijgers, godloze toneelspelers en economisten over winsttabellen van onroerendgoedjongens. In de hal stapeltjes folders van escortservices, taxi’s en allinclusivesnackbars naast die van voedselbanken en telefonische hulpdiensten. Meinardi vertolkt Bach als mijn fysio mijn rug: liefdevol, doortastend, hard waar hard en zacht waar zacht nodig is en niet duur: € 5,- voor een uur. Acht minuten en 46 seconden, de tijd die het een Amerikaanse politieman kostte om het leven uit George Floyd te persen kan lang duren. Ik herinner me een gesprekje met een jongen die aan de Blue Whale Challenge meedoet. De achtste uitdaging is met vrienden een beetje masturberen en orgasmeren op toastjes. Wie het laatst klaarkomt moet de koekjes opeten waarop kompanen hun kwakje hebben gemikt. Hij was uit vorm en zijn zwoegen duurde bijna negen minuten. Terug naar dat gemeentefeessie. Een duif slaagde er na ruim acht minuten in naar binnen te vliegen op zoek naar avondmaalsresten of de gemeentelijke catering. Dat wekte de agressie van de conciërge die hier cultuurkoster heet. Ook de burgemeester had liever een ezel met een luier over de vloer gehad dan deze duif. Händel is een feestje, en de duif feest mee in mijn gedachten. Dat een Emmense columnist duiven vliegende ratten noemt is erg. Zo praat je niet over dieren die medisch-specialistisch werk doen. Zou de onbelezen scribent medici die mammografieën beoordelen vliegende ratten hebben genoemd, de wereld was te klein. Ah, die Händel krijgt mijn handen wel op elkaar. Onder ‘Air’ denk ik natuurlijk aan Floyds luchttekort. Meinardi is op dreef: mijn knieën, enkels, handen, alles wil wiebelen, drenzen en deinen, maar de orgelmuziekbezoekersmores weerhoudt me. Hoe zat het alweer met die duiven? Na een relatief korte training kunnen duiven kanker herkennen in borstweefsel. De NOS zei: “Na 15 dagen training konden de duiven bij 85 procent van de afbeeldingen de juiste diagnose geven. Wanneer de diagnose werd gedaan op basis van de keuzes van vier duiven, was de kans zelfs 99 procent dat ‘ie juist was. Opvallend: opgeleide artsen komen niet verder dan 80 procent.” Verdomd, en nu komen Kee en Polak nog. Waar komt die agressie tegen dieren vandaan? Natuurlijk zijn er dieren die geen of weinig nut hebben. Denk aan teken, vlooien, pony’s, steekmuggen, steenmarters, eksters, mopshonden en naaktkatten. Maar duiven? In sommige culturen en religies, nee dat is niet hetzelfde, worden ze aanbeden als vredebrengers. Waren nertsen vredebrengers dan hadden Mark, Carola en Hugo de ruiming geheten miljoenenmoord wel voorkomen natuurlijk, maar ja, nertsen vallen niet onder de levenseindewet van D66, terwijl opgehokt in een klein kooitje wel een vorm van ondraaglijk lijden is.