Marseille II

Migrantenstad Marseille heeft als lijfspreuk ‘Nous sommes tous d’ici et d’ailleurs’, wij zijn allen van hier en van elders. De betekenis hiervan geeft een tolerante gastvrijheid aan en dat ondanks de permanente aanwezigheid van de ultra-rechtse Le Pen in het Franse parlement, Marine als opvolger van Jean-Marie. Je leest veel over de rauwe randjes van de stad. We zien in Noailles armoede naast welstand. Goedkope wijkmarkten naast dure merkenwinkels. De werkloosheid onder jongeren is groot en men spreekt over (her)invoering van de dienstplicht. Soms een politiebusje op straat. Na straatmarkten blijft er meer en langer vuil liggen dan op Groningens Vismarkt. Af en toe zie je een securité-meneer voor een restaurant. Relatief veel bedelende vrouwen met kleine kinderen, maar nauwelijks straatmuziek. Bijna alle mannen met Noord-Afrikaanse looks hullen zich in zwarte kleding en witte sneakers.

Vergeleken met Parijs is Marseille minder duur. En gevarieerder? Tenminste voor zover wij zien. In de regiokrant van de Provence lezen we typisch regionaal nieuws over drugshandel en opgepakte dealers en een echtpaar dat in een nieuw huis tien varkens aantreft. In de overlijdensadvertenties zien we veelal stokoude gedecedeerden. De mooiste Marseillaanse attractie is de centraal gelegen oude haven, boordevol jachtjes, zeilboten en wat verdwaalde vissersschuitjes. We kunnen – bijna – overal met de bankpas betalen. 

Marseille is een stad van steile straatjes, trappen en pleinen. Heel veel smalle straten zijn ver- of ontsierd met graffiti. Soms semi-artistieke afbeeldingen, soms wild en onsamenhangend gekras, maar altijd kleurrijk. Achterstallig woningonderhoud is schering en inslag. Maandelijks worden huizen ontruimd, soms na noodlottige ongevallen. Gestutte huizen komen overal voor. Misschien het mooiste en grootste plein is La Plaine met terrassen, kinderspeelplaatsen, bomen. Een kleinere place is Cours Julien, met fraaie houten passages over water en overal groepjes duiven die het straatbeeld verlevendigen. Een schitterend plein, nou ja meer een rotonde, is Place Castellane met een majestueuze zuil in het midden.

De temperatuur in het prille voorjaar, de tweede en derde week van maart is, als je geluk hebt, meer dan aangenaam. Overal terrasjes met van de zon genietende mensen, spelende kinderen en schuifelende senioren. Het is de tijd van de ramadan en dientengevolge overvolle stalletjes met mierzoete lekkernijen voor na het vasten.