Ronald Hanson: De monogamie van de verstrengeling (kenniscafé Emmen 16 01 19, € 8,-)

Met professor Ronald Hanson (1976) die een lezing houdt over quantuminternet heeft het kenniscafé in Emmen weer bereikt wat kenniscafés goed maakt: een bedaagd publiek prikkelen met een uitdagend, complex verhaal. Dat Hanson een jonge spreker is met roots in Emmen (hij is opgegroeid in Emmerhout, was een leerling aan het Esdal College) maakt het extra interessant. Hanson studeerde in Groningen, Delft en California en is directeur van wetenschappelijk instituut QuTech. Dat kenniscafébezoekers de draad kwijtraken bij de antwoorden op vragen uit de zaal: dat hoort er allemaal bij. De zaal is voor 90 % bevolkt met jongens die 50 tot 70 jaar geleden ernstig leden onder de afwezigheid van internet.

Kundig manoeuvreert Hanson ons door de geschiedenis van het exact 50-jarig internet. Van de allereerste inlogpogingen in Stanford en Salt Lake City naar de ambitie om in 2020 een quantumverbinding in Amsterdam, Den Haag, Delft en Leiden te realiseren. Een doel van de quantumcomputer is het realiseren van complete privacy en 100% beveiliging. Ingewikkelde doelen komen voorbij. Bijvoorbeeld dat eigenschappen van elektronen verstrengeld blijven ongeacht de afstand, een beetje als een ouderwets huwelijk dus. Dichterbij dan we denken ligt de mogelijkheid diamanten te produceren die 100% puurder zijn dan de natuurlijk ontwikkelde varianten.

Hanson, met zijn ploeg medewerkers internationaal koploper wat de ontwikkelingen aangaat van het quantuminternet, gunt ons een inkijkje in de laboratoria van de TU in Delft. We maken kennis met de mogelijkheden van teleportatie van data in verstrengelingen. Het NOS-journaal maakte er destijds, in 2014, starring Rob Trip, een interessant item van. Over de verstrengelingen merkte Einstein al eens op: “Spukhafte Fernwirkung; das kann nicht sein.” Hanson zet ons weer met beide benen op de grond als hij uitlegt dat de quantum-ICT zijn oorsprong vond in het uit enen of nullen bestaande telraam. Het uiteindelijke doel: een computer maken die de beste supercomputers verslaat, ligt in het verschiet. Hansons enige faux pas is een ongepaste opmerking over een beroepsgroep die onmisbare kabelfaciliteiten voor laboratoria verzorgt.

Na de pauze wordt een serie vragen gesteld. Dan blijkt dat het nog niet eenvoudig is om ogenschijnlijk eenvoudige, concrete vragen zonder ingewikkelde, abstracte en breedvoerige uitstappen te beantwoorden. De zaal heeft alle begrip en praat gretig na over de monogamie van de verstrengeling.