TIME LAPSE Wat is er mooier dan een stukje fietsen met een oude kameraad die ik al ken uit de tijd dat onze paden elkaar kruisten op een school voor v.o. in Emmen. Een openbare want we geloven in onderwijs dat geen eisen stelt aan kennis van en gedrag volgens de dwingende regels van welke religie dan ook. Ligt de basis voor Robs fietspassie en snelheid in Emmen, bij fietsgroep Boerhoorn? Zijn verhuizing naar Vorden heeft hem goed gedaan. Lid geworden van een echte W.S.V. met een eigen tricot, wie weet met reclame voor de laminaatwinkel, verpulvert hij op rechte stukken het ene na het andere zorgvuldig op Strava bijgehouden record. Zijn bochtenwerk is na een intensieve cursus van Maarten Tjallingii, ooit Tour-de-France-rijder, in 2016 Gouden-Pijl-deelnemer in Emmen, fenomenaal, superieur! De middagtemperatuur loopt lekker op maar is en blijft alleszins doable. Een mevrouw in Haren wil ons graag fotograferen en drukt zeven keer af: een time lapse in de dop.
ZOMER Is de zomer bij uitstek de tijd van bijzondere ontmoetingen? Groningens grootste studentenvereniging Albertus Magnus nodigt haar buren uit voor een borrel met het nieuwe bestuur. Gek, maar waar het veel kleinere Vindicat vaak gehuld is in een kwade walm slaagt de roomse club Albertus erin om midden in het stadshart zijn buren tevreden te houden. En dat ondanks drukbezochte partijtjes. Wat helpt: AM huurt beveiligers in voor nachtelijk toezicht op drugs- en lawaaioverlast. En zou de wijwaterkwast van de nieuwe bisschop nog wat uitrichten?
KOSINSKI’S COCKPIT Niet elke (hernieuwde) ontmoeting is een schot in de roos. Na de prettige herlezing van Kosinski’s ‘Geverfde vogel’ valt ‘Cockpit’ erg tegen. Een slordig aaneengeregen serie van manipulatieve geheimedienstacties houdt geen stand.
‘SPIJS’ Met zijn vieren praten we bij in ‘Spijs’ een eettentje tegenover het UMCG. De tijd dat we elkaar bijna wekelijks zagen ligt achter ons. Beroepen, kinderen, sporten, het Drentse dorpje S., en interesses binden ons als collageen in spierweefsels. Een paar dagen na onze ontmoeting krijg ik het bericht dat T’s vader in de oorlog in mijn geboortedorp K doorbracht. T vond in de nalatenschap een viertal boekjes over Kollum. Nou ja…..
OLIVIER KEMLER studeert af aan het prins Claus Conservatorium en als afstudeerproject geeft hij een concert, een bachelor recital, voor bijna 200 gasten. Wat een zanger. Als dat geen cum laude wordt, eet ik mijn nieuwe Panama op. Tenor Olivier (22) zingt werk, alles uit het hoofd, van een hele serie componisten en vertelt een soort liefdesverhaal met de nodige dramatiek. Vooraf krijgt het publiek de (hier en daar wat haperende) teksten, maar lezen tijdens het concert is onmogelijk, zodat mijn ‘spaghetti-met-rode-saus-recept-theorie’ opgaat: had de bijna afgestudeerde in de vijf talen (Italiaans, Duits, Engels, Frans, Latijn), die hij verrekte goed beheerst, een nieuwe pizza-receptuur gezongen, geen mens had het gemerkt. Je kunt merken dat dit conservatorium meer met muziek dan met toneel heeft. De vlakke zaal verhindert goed zicht en het geluid kan echt beter. Maar wow, wat een zanger. Nu nog iets in het Gronings.