Zoals de verstokte VVD’er allergisch is voor het H-woord, je in de vorige eeuw tegen Duitsers het woord ‘Krieg’ niet moest gebruiken (YouTube bij Don’t mention the war – Fawlty Towers en lach mee…)zo werd in de in Noord-Sleen gehouden voorlichtingsbijeenkomst over toekomstige woningbouw in de gemeente Coevorden krampachtig om het woord ‘krimp’ gedraaid. Krimp betekent ontvolking. Krimp betekent leegstand, op den duur kaalslag, afbraak en sloop. De wethouder ontkwam er weliswaar niet aan, maar toch werd de voorkeur gegeven aan een positievere beschrijving, als het kon met het woord ‘groei’ erin verborgen. ‘Negatieve groei’,’ afnemende demografische groei’, ‘een geringere uitgebreidheid’, ‘omgekeerde toename’, ‘achterwaartse plus’, ‘ondersteboven gehouden stijging’, ‘reversibele aanwas’, ‘stagnerende vooruitgang’, een ‘ontkende piekervaring’, enzoverder, de woorden ‘gefaket orgasme’ lagen hem op de lippen, maar die slikte hij in. Uitstellen van de krimp is ook een probaat middel, ons wordt voorgeschoteld dat de krimp pas inzet vanaf 2040.
Auteur archief: kgvandermeulen
Nieuwbouw
Eén van de mooiste dingen die je kan overkomen is dat er een nieuw huis tegenover je wordt gebouwd. Vanaf de dag dat er nog paardjes zwemles kregen tot de oplevering ontvouwt het hele bouwproces zich voor je ogen als indertijd een toneelstuk op de planken in Zaal Zwols. Wat me altijd heeft beziggehouden is de vraag hoe het dak vast wordt gemaakt aan de muren. Nu weet ik het: nauwelijks. De zwaartekracht moet het meeste werk doen, het dak drukt op de muren als Beatrix’ hoed op haar kapsel.
Lees verder
23 Desimber 1963
De grize âlde doazen komme del fan ‘e
fliering út beppe’s kast en it wurk
kin begjinne: de twaling set útein
nei de platte brêge om in amer
giel sân; beammen ferneare gjin swarte grûn.
Dêr binne se dan: it sulveren fûgeltsje
mei de trije trochskienende fiskehierkes,
it griene doaske mei echt teijend iis,
in bearke, njoggen snieballen en krapoan
fjouwer meter wite slinger yn ‘e tiis.
De brutsen pyk wurdt lime, de kearskes,
ree yn ‘e koperen knipers, wachtsje op
mem (o, konkurrinte fan Maria!) har ljocht;
en de bern hâlde harren fêst by it idee
fan it neakene jonkje, och mantsjemosk
mei kjel einefel, neat hast om ‘e lea.
Atsje
yn ‘e jeugdtsjinstkommisje siet ik
en sneins hie’k goed sicht op Atsje
mei de reade wangen en ieuwich yn
it breide, fierstente koarte truitsje
wylst ik heal harke nei dûmny
dy’t orakele oer kwea en fergift
en derby knypeage nei de trije
teenagers ûnder syn gehoar, betocht ik
hoe’t ik it oanlizze soe ûnder it
fraachlearen; neist har te sitten
doast ik fanselst net, noch leaver
hong ik oan’t krús op Goedfreed
jûns, op ‘e side, de iene knibbel
wat omheech, bûsdoekje yn ‘e hân,
frege ik mysels ôf wa’t my dochs dat
dekselske oflûkken leard hie
Wit grijs zwart
Natuur in zuidoost-Drenthe is Van Gogh:
Grijsgetint, ouderwets, soms ingetogen;
Bekeken door een bus bebrilde ogen,
Op zoek naar gulden snee, gezichtsbedrog.
Dan weer is de natuur een bont palet
Van beelden, kleuren als een druppel olie
Op een weg, schittering van zilverfolie,
Een kermis, voorjaarstinten van Monet.
Als contrast ontwaart men, reeds op afstand,
Zwartwitte vogels vliegend, soms een grijze,
Knisperend en fladderend, dissonant
In rust, stilte-infiltrant, ten bewijze
Van vooruitgang, hier een reep, daar een flard
landbouwplastic, lappen wit en zwart.
Noorderplein 2.0
Het Noorderplein is je warme jas, je ware huis; de rifrafvriend biedt
lustkappers, autokrassers en spuiters tijdelijke ruimte, een dak
voor niks, eurovrije zone; warm licht voor stuurloze fietsers,
hopeloze gevallen; kwijlend voor Hema-uitvaarttarief en rookworst
staan stokoude mannen van zestig, zoekend naar de 4e dimensie;
voor een habbekras eten in Holdert, stappen schrijven namen
in sporen zand; de erectie van de Grote Kerk beschut je,
je was iemand, je dirigeerde in lucht; nu slaap je waar
de traverse je laat mistasten naar de harde, hoge,
kolossale, stenen dijen; je tong klakt, je proeft,
brokkelig beton proef je, denk je, je gedenkt
na 10 jaar met eerbied het wandelvrouwtje,
ooit wereldnieuws, predikers waren hier
kyrie eleison zingende plastic herders;
de marktkoning begraaft z’n broer
en smaak; via vetrode lopers
wordt je iets aangedaan
op koopjeklaarzondag;
weggezogen in haar
die je koestert,
‘t stadshart,
Emmen:
je thuis;
dikke prima
Magister
Um geld oet te sparen was de parsenielskapstok in de gang plaotst zodat bakstallige 2a’ers de jasbuzen van de neien regelmaotig in de paraplubak leegden. Veken had daor al ies wat van zegd. De olden hadden hum vrömd ankeken. Zo had Veken der ok an moeten wennen dat de parsenielsplee an de kantine lag. Zat ’t hiele spul je schaopachtig an te gniezen aj je riem ies flink anhaalde.Lees verder
Geboortetieken ARIANE & WILLEM
Sleen, 15-04-07
Intied dat moeke Maxima drok doende was om aal parsend nummer drie ’t levenslocht te laoten anschouwen (omreden zie zo lange deden over ’t oetfigelieren van een koppel veur- en bijnaomen, kunnen wij mit de naomgeving ok niet wieder) en Holleeder liever een hart- en nieroperasie undergung dan een fair trial (zwienenieren doen ’t aans ok vaok goed in mèensenlieven, las ik argens) waren oeze beide dwarggeiten in’e wèer um zuch klaor te maoken veur heur eerste wörp, deur hinneweer te drentelen, deur dan weer ies te gaon liggen, um zuch vortdaolijk daornao wieder op te richten, deur gespannen of quasi interesseerd op een strochie te kauweln, deur een zichtbaor verlet om, zeg maor algemien concentrasievermogen, dat zag je geliek, zie wusten ’t niet, ze begrepen niet waor de lichaomlike veraanderings die mit de dag anmeerderden, opan gungen, van jongen kriegen haden zie nog nimmer heurd, baren zat niet in hun systeem.
Nieuwe inwoners
Haar winterkleed gaat in de zak voor Polen,
Hij past de zomerjas die Emmen heet.
De ijssalon is als een smaakmagneet;
Toyisten zijn de nieuwe gladiolen.
Het leescafé, de oude melkfabriek
Vervangen glas-in-lood en bleke beelden.
Een paarsbepruikte nimf met billenweelde
Danst in de eredienst op jazzmuziek.
Het stadsbestuur staat klaar met gratis koek,
Een bronzen brassband steekt de loftrompet.
Men toont de plannen voor een nieuwe look
Die Emmens stadshart op de kaarten zet.
Het kost wat, maar dat doet ook het silhouet
Van afbraak, neergang, krimp en vorstverlet.